หยอดหลุมนี่ผมเคยเลียนแบบที่เขาตกกัน ตอนนั้นเห็นแล้วก็อัศจรรย์ใจเป็นยิ่งนัก ว้าว ไม่ต้องมีเหยื่อ ลาก ๆ ๆ ๆ ตามจ้องทุ่น สักพักไม่นาน วัดเบ็ด โอ้ว ว ว ปลานิลตัวเขื่องติดเบ็ดขึ้นมาเฉยเลย

โอ๊ะ ๆ ตอนนั้นเด็ดชายบอย งง เป็นไก่ตาแตกเลยครับ
( เหตุการณ์ ณ บ่อตกปลาในซอยเสนานิคมสอง ตรงแยกวังหิน ตรงไปทางโชคชัยสี่ ถ้าจำไม่ผิด ชื่อเจ้าพระยาฟิชชิ่งปาร์คหรือเปล่าไม่แน่ใจ)
จากวันนั้นผมก็เลยลองทำดูบ้าง ว้าว ๆ

มันได้ผลครับ ใครไม่เคยอยากลอง ก็ตามแต่โอกาสอำนวยครับ

ขั้นตอนมีดังนี้ครับ (อันนี้แบบ ไม่ต้องใช้เหยื่อ ถ้าคิดว่าตกแบบเอามากินก็ใช้ได้อยู่ครับวิธีนี้ เพราะมันเกี่ยวตัวปลาแน่นอนครับ)
หนึ่ง คันเบ็ดผูกตะกั่วเม็ดเล็ก ๆ ขนาดปลายนิ้วก้อยครับ ผูกแบบตะกั่วไม่วิ่ง กับ ผูกเบ็ดสามทางห่างตะกั่วแค่สัก ห้าเซนติเมตร

สอง ใช้ทุ่นชิงหลิว ก้านยาว ๆ เสียบติดสาย ไว้ด้วยใส้ไก่รถจักรยาน คอยปรับระดับความลึกให้แบบว่า ตะกั่วถึงพื้นดินด้านล่าง แล้วทุ่นนอนราบกับผิวน้ำพอดี

สาม เสร็จแล้วอย่างน้าบอมบอกครับ ถ้าก้นบ่อด้านล่างไม่ค่อยมีใบไม้ทับถม ปลานิลมันจะมีหลุมของมันอยู่ครับ และมันจะไม่ยอมให้อะไรตกมาอยู่ในหลุมของมันเลย ถ้าเกะกะ มันจะคาบออกไปพ่นทิ้งนอกหลุมครับ และหลุมมันมักจะอยู่ไม่ห่างขอบบ่อมากนักครับ สักประมาณเมตรเศษ ๆ นี่ก็ลากทุ่นไปเรื่อย ๆ ช้า ๆ ครับ

สี่ สังเกตุว่าทุ่นที่คอยนอนราบ ๆ หรือเอียง ๆ อยู่ เปลี่ยนเป็นตั้ง หรือตั้งแบบเอียง ๆ ให้เห็นเมื่อไหร่ นั่นคือตะกั่วเราตกไปในหลุมแล้วครับ แต่บ่อยครั้งมันก็ไม่ใช่หลุมนะ

ห้า ทิ้งจังหวะรอสักนิดครับ ดูว่าทุ่นมันเริ่มนอนอีกหรือไม่ ถ้าหลุมนั้นมีเจ้าของ ไม่เกินนักหนึ่งถึงยี่สิบครับ ทุ่นมันจะค่อย ๆ นอนราบอีกครั้งเนื่องจากปลานิลคาบตะกั่วเล็กออกนอกหลุม

หก จังหวะนั่นล่ะครับ วัดเบ็ดฉับเลย เบ็ดสามทางก็จะเกี่ยวตัวปลา ไม่ส่วนใดก็ส่วนหนึ่ง ขึ้นมาเอง
จบวิธีแบบตกปลานิลหยอดหลุมแบบเอามากิน
หรือจะเอาอีกวิธี ก็คือ ใช้วิธีนี้หาหลุมเฉย ๆ แต่ที่ปลายเราก็เกี่ยวเหยื่อไว้แทน
อันนี้ก็อาจจะได้ปลานิลโดยป้อนเหยื่อถึงบ้านของมันครับผม